"herşey-hiçbirşey"
eline çayını, sigarasını almış; balkonuna kurulmus, sokaktan gecenleri izliyordu sessiz, sakin.. sonbaharın son günleriydi. ağaçlar yapraklarını döktüğünden, aşağı kaldırımdaki kız ve erkeği çok rahat görebiliyordu şimdi. ah birde fısıldaşmasalar çok rahat duyabilecekti ne konuştuklarını. hoş duysa ne olacaktı ama işte merak.. eğlence arıyordu belki de şu kasvetli hayatına. kız cok güzel olmamakla birlikte, işveliydi, uerinde duramıyor, sürekli birseyler anlatıyor, dikkati kendi üstünde topluyordu. cocuk ise daha ağırbaşlıydı. ama o da arada kıza ayak uyduruyor, yüksek sesli kahkahalar atıyordu. bütünüyle kıza cevrilmiş, başka hiçbirseyle ilgilenmiyordu. "Aşk" diye gecirdi içinden ve yeni bir sigara yaktı.
çok büyük bir özlemle düşüncelere dalacakken gözü sokağın öbür başında kaldırımın üzerinde oturan kadına takıldı. cok kez orda öylece oturur ken görmüştü kadını.. gecerken yanına gideer, halini hatrını sorar, biraz para verirdi ona.. hatta bir keresinde kendi evine almış, karnını doyurtmustu. bu kadın pek çoklarının aksine gercekten yardıma muhtac biriydi. elinden hiç birsey gelmediğinden sokağın köşesinde oturur, dilenirdi.insanlar para verdiğinde yüzü kızarır, ağlamaklı olur, sadece "Allah razı olsun " diyebilirdi. kadına bakarken içini çok büyük bir hüzün kapladı, boşalan bardağını farketmeden ağzına götürdü ve "yoksulluk" diye gecirdi içinden..
derken bir adamla onun koluna girmiş bir gencin ötedeki caddeyi gecmekte oldukları ilişti gözüne. bir an sonra adamın aslında görmediğini farketti, içi sızladı yine.. sonra yanındaki gence baktı bir süre.. onun adamı gecirişi, saygı gösterir ifadeleri çok hoşuna gitti. imrendi.. " Yardımseverlik" diye düşündü ve bir huzur kapladı bu kez içini.. "dünyayı iyilere bırakıyoruz!"
tam böyle düşünürken o güne kadar bu sokakta hiç olmayan birşey oldu. orta yaslarda bir adam hızala gelipbir kadının kolundaki çantayı aldı ve koşarak soldaki sokağa sapıp kayboldu. kedın avazı cıktığı kadar bağırıyordu ama nafile.. " Hırsızlık" diye düşündü ve demin ki düşüncelerin yerini "dünyayı gercekten iyilere mi bırakıyoruz?" aldı.. şimdi çok daha fazla tedirgindi. uzun süre düşündü. bir önceki bir sonrakini asla tutmayan onlarca fikir üretti ve sonunda vazgecti. peşpeşe yaktığı sigaralardan son bir nefes daha cekip, söndürdü. içeri girdi ve balkonun kapısını tüm sokaga kapattı. bir süre durdu ve ardından tüm sokağa, caddeye, şehre, ülkeye hatta dünyaya karşı, perdesini bir hışımla çekti..
&&&
hayat bir pencereden cok da kalabalık olmayan bir sokağa baktığımızda dahi yeterince karışık. hayat denilen " iyi-kötü" , "doğru- yanlış", "güzel-çirkin" kısacası "herşey-hiçbirşey" karmaşası..
herkese kolay gelsin..
çok büyük bir özlemle düşüncelere dalacakken gözü sokağın öbür başında kaldırımın üzerinde oturan kadına takıldı. cok kez orda öylece oturur ken görmüştü kadını.. gecerken yanına gideer, halini hatrını sorar, biraz para verirdi ona.. hatta bir keresinde kendi evine almış, karnını doyurtmustu. bu kadın pek çoklarının aksine gercekten yardıma muhtac biriydi. elinden hiç birsey gelmediğinden sokağın köşesinde oturur, dilenirdi.insanlar para verdiğinde yüzü kızarır, ağlamaklı olur, sadece "Allah razı olsun " diyebilirdi. kadına bakarken içini çok büyük bir hüzün kapladı, boşalan bardağını farketmeden ağzına götürdü ve "yoksulluk" diye gecirdi içinden..
derken bir adamla onun koluna girmiş bir gencin ötedeki caddeyi gecmekte oldukları ilişti gözüne. bir an sonra adamın aslında görmediğini farketti, içi sızladı yine.. sonra yanındaki gence baktı bir süre.. onun adamı gecirişi, saygı gösterir ifadeleri çok hoşuna gitti. imrendi.. " Yardımseverlik" diye düşündü ve bir huzur kapladı bu kez içini.. "dünyayı iyilere bırakıyoruz!"
tam böyle düşünürken o güne kadar bu sokakta hiç olmayan birşey oldu. orta yaslarda bir adam hızala gelipbir kadının kolundaki çantayı aldı ve koşarak soldaki sokağa sapıp kayboldu. kedın avazı cıktığı kadar bağırıyordu ama nafile.. " Hırsızlık" diye düşündü ve demin ki düşüncelerin yerini "dünyayı gercekten iyilere mi bırakıyoruz?" aldı.. şimdi çok daha fazla tedirgindi. uzun süre düşündü. bir önceki bir sonrakini asla tutmayan onlarca fikir üretti ve sonunda vazgecti. peşpeşe yaktığı sigaralardan son bir nefes daha cekip, söndürdü. içeri girdi ve balkonun kapısını tüm sokaga kapattı. bir süre durdu ve ardından tüm sokağa, caddeye, şehre, ülkeye hatta dünyaya karşı, perdesini bir hışımla çekti..
&&&
hayat bir pencereden cok da kalabalık olmayan bir sokağa baktığımızda dahi yeterince karışık. hayat denilen " iyi-kötü" , "doğru- yanlış", "güzel-çirkin" kısacası "herşey-hiçbirşey" karmaşası..
herkese kolay gelsin..
